W świecie, który nieustannie domaga się naszej uwagi, cisza staje się czymś rzadkim — a jednocześnie niezbędnym. Artykuł dr Asi Wojsiat „Proszę o ciszę” to wnikliwa i niezwykle aktualna analiza neurobiologicznych kosztów życia w przebodźcowanym świecie. Autorka w przystępny sposób pokazuje, jak ciągły hałas oraz nieustanny napływ powiadomień wpływają na nasz organizm, utrzymując go w stanie podwyższonej gotowości, przypominającym reakcję „walcz albo uciekaj”. Ten przewlekły stan napięcia, określany jako stan zapalny o niskim nasileniu, może prowadzić do zaburzeń lękowych, problemów z koncentracją oraz chorób somatycznych.
Szczególnie interesującym wątkiem jest omówienie roli sieci stanu podstawowego (DMN), która uaktywnia się w warunkach ciszy. To właśnie dzięki niej możemy przetwarzać doświadczenia, nadawać znaczenie wydarzeniom i lepiej rozumieć samych siebie. Autorka podkreśla jednak, że cisza nie zawsze działa kojąco — dla osób w kryzysie może być trudnym doświadczeniem, dlatego powinna być wprowadzana stopniowo i świadomie.
Tekst porusza również problem nadmiaru informacji, z którym mierzy się współczesny człowiek, wskazując, że nasz umysł nie nadąża za tempem ich przyswajania. W tym kontekście szczególnego znaczenia nabiera kontakt z naturą jako jedna z najprostszych i najskuteczniejszych form regulacji układu nerwowego.
Artykuł „Proszę o ciszę” to wartościowa lektura dla każdego, kto chce lepiej zrozumieć wpływ codziennego pośpiechu i nadmiaru bodźców na swoje zdrowie psychiczne. Skłania do refleksji i pokazuje, że cisza — choć dziś często niedoceniana — może być kluczowym elementem dbania o siebie.
Numer dostępny w Bibliotece oraz Poradni.
Natalia Ignaś